خبر مشاهده مجدد یوزپلنگ در پناهگاه حیات وحش میاندشت پس از شش سال اشک شوق افراد زیادی را جاری کرد. افرادی که در این سالها دست از حفاظت نکشیدند و وضعیت منطقه را روز به روز بهتر از دیروزش کردند.
رشد چند برابری طعمه، مدیریت مثال زدنی منابع آبی، تقویت پوشش گیاهی و … و ثبت چندین باره یوزپلنگ در مرز و نزدیکی منطقه در سال گذشته که انتظار حضور یوز در داخل منطقه را بسیار بالا برده بود.
نباید حضور امروز یوزپلنگ در میاندشت را فقط به چشم یک ثبت حضور پس از سالها دید. نکات مهمی وجود دارد که اهمیت این ثبت را صد چندان می‌کند:
- حفاظت از زیستگاه‌های تاریخی دارای پتانسیل را نباید هیچگاه رها کرد. به طور قطع نا امیدی در این میان به سراغ حفاظت‌گران می‌آید ولی قطع کامل حفاظت کار بسیار اشتباهی ست.
- رسیدن یوزپلنگ‌ها به قلب منطقه میاندشت نشان از یادگیری مسیر حرکتی یوزهایی ست که در گذشته بین توران و میاندشت حرکت می‌کردند و این فرض وجود داشت که با از بین رفتن تمام آن یوزها، یوزهای جدید این مسیر را احیا نکنند. این حضور، نوید بخش از سرگیری و احیای این مسیر حرکتی ست، حتی اگر یوزها از منطقه خارج شوند به زودی و در صورت حفظ روند جمعیت، زاده ها در میاندشت جمعیت جدیدی تاسیس خواهند کرد.
- اهمیت حفاظت تمام عیار منطقه بینابینی موسوم به یوزکنام برای رسیدن یوزها به میاندشت بیشتر از آنچه فکر میکنیم ضرورت دارد. حفاظت در حال انجام خوب است ولی اصلا کافی نیست.
این ثبت تاریخی مدیون مدیریت احمد صفرزاده، رئیس اداره محیط زیست شهرستان جاجرم، محیط بانان منطقه، همیاران دلسوز شهر جاجرم و پشتوانه مدیرکل محیط زیست خراسان شمالی است.
پ.ن: رعایت فاصله ایمن برای جلوگیری از وارد شدن هرگونه استرس به یوزپلنگ ها نشان از رفتار حرفه ای فیلم بردار و تیم حاضر دارد. ثبت یک حضور بدون استرس بسیار با اهمیت تر از انجام یک ثبت به منظور تهیه تصویر با کیفیت مناسب شناسایی ست.
دیدگاهتان را بنویسید